Landingsdagen

Andalucia

IMG_1872.JPGNee, geen landingsbanen. Wel dagen om te landen. Ik zocht naar een woord maar vond zo meteen niets. Ik dacht nog aan integratiedagen. Maar dat klinkt als iets dat je moet volgen om dan nadien examen af te leggen. En landingsdagen klinken wel gezellig.

Zo’n dagen had ik dus. Dagen om weer aan te komen, te landen op de plek waar ik ben. Na negen verschillende logeerplekken op twee weken tijd, was ik daar wel aan toe, even op dezelfde plek zijn.

En dan doe ik de was en werk in de tuin. De eigenaresse heeft me carte blanche gegeven: ‘Doe maar met de tuin wat je wil.’ Dus heb ik een plant verpot. Die had echt wat meer gewicht nodig, want met elke wind, levante of poniente, moest ik plant en pot weer overeind helpen. En ik hoop dat de eigenaresse het kan vinden met de manier waarop ik de woekerende bodembedekker voor het huis gesnoeid heb. Die barstte uit zijn voegen en nam het wandelpaadje naar de deur helemaal over. Mijn buurvrouw vertelde me dat die plant ‘leeuwennagel’ wordt genoemd, maar daarvan vind ik op het wereldwijdeweb niets terug. In elk geval zijn pissebedden serieus fan van deze plant, en laat ik nu net deze beestjes niet in mijn top tien ‘favoriete dieren’ hebben staan. Bij elke snoeibeurt haalde ik een lading takken onderuit en tegelijkertijd zocht een lading pissebedden heftig dribbelend met hun vele poten een nieuw onderkomen. Het jongetje van de buren is wel fan van de diertjes. Onlangs stond hij ineens binnen in mijn living, heel trots, want hij wilde iets tonen dat hij voorzichtig tussen duim en wijsvinger hield. Een bolletje. Ik was nieuwsgierig, maar dat was snel over toen het bolletje zich in een pissebed omtoverde. Het jongetje vond het geweldig: ‘Si, un cochenilla’!

IMG_1992.JPG

Op landingsdagen ga ik ook naar de winkel, want ik heb graag gevulde kasten en koelkast. Bio kan je hier best kopen in ‘den Aldi’ en intussen weet ik dat voor verse groentjes op zaterdag aan Levante moet zijn. Een inspirerende mix van een kledingwinkel, een biologische bakker, restaurant (ze noemen het zelf slow food) en lokale markt. Alles lekker vers en vol van smaak. Kruiden, fruit en groenten. Met mijn armen vol keerde ik huiswaarts, als was het voor een ganse familie dat ik te koken had.

Tijdens deze landingsdagen integreer ik wat ik de voorbije dagen meemaakte. Want dat is altijd veel, omdat ik alles intens beleef en me openstel voor nieuwe avonturen. Dan ben ik op mezelf en laat de dag voorbij glijden. Er komen dan ook meer ideeën voor blogteksten dan ik kan schrijven – of dan jullie kunnen lezen 🙂
Ik koester de herinneringen aan mooie plaatsen, fijne mensen en voel me rijk met wat ik mag meemaken. En soms ook wat alleen. Dan zou ik wel een maatje willen dat mee in deze landingsdagen duikt, kookt en rust om dan nadien weer samen op avontuur te gaan.