Reizen in muziek

IMG_2283Brosella is een muziekfestival dat me na aan het hart ligt. Het wordt al sinds 1977 georganiseerd in het prachtige park aan het Atomium in onze eigen hoofdstad. We zijn bijna even oud. Slechts vier edities heb ik tot nu toe meegemaakt. Elke keer heb ik er mooie ontdekkingen gedaan.
Met stip op nummer één staat Anouar Brahem , een muzikant uit Tunesië die Oosterse en Westerse invloeden in zijn muziek verwerkt om zo gemeenschappelijke grond te creëren tussen deze werelden. Dat wist ik niet toen ik op die zonovergoten zaterdag een acht-tal jaren geleden compleet overdonderd, ingepakt, ontroerd werd door de klanken die het Groentheater overspoelden. Met tranen in mijn ogen liet ik de muziek door me heen stromen, mijn hart ging er van open. Wellicht helpt de omgeving van het festival ook wel een handje, want dat ‘Groen’theater mag je heel letterlijk nemen.

Voorbije weekend was ik er ook met twee vrienden. We lieten ons door de kabbelende stroom van het festival meenemen. De eerste groepen waren goed, maar niet van het straffere kaliber waarbij je echt iets meemaakt als luisteraar. Daar bracht Voxtra verandering in! ‘Iso-polyfonisch gezang’ las ik in de programmabrochure en dat klonk me om de een of andere reden niet aantrekkelijk in de oren. Maar Voxtra werd uiteindelijk mijn ontdekking van de dag. Het was prachtig, aanstekelijk, vrolijk, intens en authentiek. Zangers vanuit vijf verschillende culturen stonden in hun specifieke klederdracht op het podium, dat was op zich al een bijzonder zicht. De witte potsjes van de Albanese zangers bekoorden ons het meest. Hoewel het rode hoofd-deksel met lapje achteraan van de Sarden ook wel goed stond. De dame uit Madagascar bezorgde me kippenvel toen ze een lied inleidde met ongeveer deze woorden: “In Madagascar zingen wij vrouwen alle dagen, het is een deel van onze cultuur. We zingen als we vrolijk zijn en we zingen als we droevig zijn. En we zingen als we kwaad zijn. Probeer maar eens kwaad te zijn nadat je een lied gezongen hebt.” Ze zei het veel krachtiger dan ik het kan herhalen, maar de bottom-line is dat zingen helend werkt. En dat wij het hier wat vergeten zijn. Dus zing maar als je onderweg bent op je  fiets, je huis opruimt, de vuilzak buiten zet. En meezingen hebben wij dan ook gedaan, voor zover we de klanken konden herhalen. Het werkte zelfs aanstekelijk op de mensen rondom ons.
Nu ligt hier thuis de CD van Voxtra met negen handtekeningen op, een vrolijke herinnering.
Beste Brosella, hopelijk kan ik er editie 2018 weer bij zijn.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s