Mijn eerste Feria

IMG_1214Mijn eerste feria is een feit.
Leuk woord hé, feria.
Het zegt helemaal wat het is: een feestje. De plaatselijke kermis eigenlijk. In heel Andalusia heeft elk respectabel dorp haar eigen feria. Tijdens de lenteperiode feesten de inwoners een paar dagen aan een stuk. Herkenbaar eigenlijk. Denk aan: Pulderbos Kermis (tenminste voor zij die dit kennen). Maar dan de grote broer. Of beter: denk aan de Sinksenfoor, maar dan lokaler en dus in verhouding groter.
Een deel is kermis. Met de zotste attracties eerst en natuurlijk ook de ouderwetse botsauto’s.
Een ander deel is eten en drinken. Een heleboel mooie tenten staan opgesteld (casetas), broederlijk naast elkaar, maar wel allemaal hun eigen naam, hun eigen muziek en dus ook hun eigen klanten. En tussendoor de hotdogkramen, churros en nog van dat.

IMG_1208
Een ander deel is de programmatie in de plaatselijke feestzaal. Toen ik toekwam maakten ze zich klaar voor de Flamenco-optredens van de plaatselijke school. Denk aan: witte plastic stoelen, optredens die te laat beginnen, heel zenuwachtige danseressen en dansers, de juf die probeert iedereen op zijn plaats te krijgen, een bar aan de zijkant van de zaal. Denk aan veel mama’s en papa’s in de zaal met nog een heleboel familie erbij die om ter luidst applaudisseren voor hun ster op het podium en gaan rechtstaan om het op film te vereeuwigen waardoor de mensen die achter hen zitten niks meer kunnen zien. Geweldig om alles in de gaten te kunnen houden. Er zijn meisjes bij die met hun armen geen blijf weten, duidelijk in de groei en dan zijn er naturals die hun hele power in de dans gooien. Alle leeftijden passeren en af en toe is er ook een jongen bij. Het is super ontspannend om naar te kijken, om daar als vreemde eend in de bijt te mogen proeven van de sfeer, die uiteindelijk niet veel anders is dan bij ons in de plaatselijke parochiezaal.

IMG_1210
En tot slot heb je op een feria dat waar het allemaal mee gestart is: de prijskampen voor de paarden en de koeien. Ik heb de prijsbeesten enkel van op afstand in hun stallen kunnen zien, maar gedurende de dag worden ze geshowd en vallen ze mogelijks in de prijzen. Indrukwekkend.

Ik had afgesproken in de tent met de naam: de vrienden van de Sahara – in het Spaans uiteraard. Hoe geweldig is dat, vrienden te ontmoeten die ik tijdens een reis naar de Sahara leerde kennen, in caseta de los Saharauis in Vejer de la Frontera, tijdens mijn eerste feria. Als klap op de vuurpijl begon het na een half uurtje te regenen (eindelijk, de natuur snakte al een tijdje naar water) en viel even later ook de elektriciteit uit. Gedaan met botsauto’s en andere pret-attracties. Gedaan met verlichting. Goh. Het gaf meteen een groot wij-gevoel: iedereen samen in de tenten, hier en daar zaklampen die aanfloepten, een soort van spannend. En tijd voor mij om op te stappen, in de regen en in het donker mijn wagen terug te vinden en weer naar mijn droge, rustige woonst te rijden.

Mijn oren zoemen nog na van al het lawaai, alsof ik een nachtje op stap ben geweest en te dicht bij de boxen heb gestaan. De feria…denk dus aan: de Sinksenfoor maar dan met Spaanse passie. En morgen is het op de feria ‘dia de la mujer’, dag van de vrouw. Dan krijgt elke vrouw een bloem en een gratis maaltijd. En daarvoor kleden ze zich op hun ‘aller-flamenco-st’, dat belooft!

IMG_1221

2 thoughts on “Mijn eerste Feria

  1. Zalig om met je mee te reizen, Heidi!
    Ik zie het zo voor me, die meisjes, ik luister mee naar jouw bomen, ik hoor die vogels je verwelkomen…
    Kus, kus

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s