Loeptijd

goudveilIk ben verliefd op het kijken door een loupe.
Of is het een loep?
Loepzuiver of loupezuiver?
Even opzoeken.
Voilà, het komt van het Franse loupe en wij schrijven loep, vertelt mijn vriend de Dikke Van Dale mij. (En dat mag je letterlijk nemen. Zijn rug is 9cm breed, het is de drie in één versie.) Hij spoort ons trouwens na ‘loep’ aan om te ‘loepen’: met een loep bekijken of door een loep kijken. Dat is alvast wat ik van plan ben in Spanje, een tijdje loepen.

En het is ook iets wat ik voorbije week deed in de prachtige Ardennen.
Ik was met een fijne groep op stap om te leren over bomen. Het bos is daar een goede plaats voor. En we hadden het geluk om in een bos te zijn waar de lucht en de aarde zo gezond zijn, dat er goudveil groeit. Op het eerste zicht een klein plantje met bovenop wat gelige blaadjes. Maar dat blijken bloemetjes te zijn!
An haalt uit haar jaszak een schattig lederen doosje en tovert er een prachtige loep uit. Het blijkt een juweliersloep te zijn, triplet, 10X-21mm (info voor de kenners). Mijn hart maakt een sprongetje bij het zien van dit perfecte instrumentje en ik ben helemaal blij als het mijn beurt is om te loepen.
Daar lig ik dan, in het Ardense bos, op mijn knieën en ellebogen en ik probeer zo dicht mogelijk bij het prachtige goudveil te komen. Wat ga ik meer zien van dit bloempje dan wat ik nu al zie? Hoe meer ik buk, hoe meer mijn kont omhoog gaat. Elegant loepen, het is een kunst die ik nog niet onder de knie heb 😉
Ik knijp één oog dicht en stem het andere af op wat door de loep tevoorschijn gaat komen. En dan gebeurt het.

ooooh….
Stilte.
Pracht.
Een andere wereld.
Ik word langs meeldraden meegetrokken, voel de haartjes van de bloemblaadjes langs mijn wang en langs mijn arm. De kleurenpracht bedwelmt me en ik beland in het zachte, vochtige hart van de bloem.
Ik denk, ik voel: honing.
Dit is de essentie, het juicy deel van het leven ligt hier zomaar open. Zo zuiver, zo fijn van trilling. Ik ben getuige van iets kleins en intiem en tegelijk groots en krachtig.
Ik voel dat ik hier wil blijven kleven, de aantrekkingskracht is groot, maar de stemmen van de groep brengen me terug naar deze wereld.
Welke wereld?
Deze wereld, waarin we meestal vertoeven. Ik kijk weer naar het goudveil.
Gebeurde daar die wonderlijke reis?
En ik weet: ik ben verkocht.

Zo is vanuit het niets met stip op één op mijn bagagelijst beland: een loep in een schattig zakje.
Ik kijk uit naar loeptijd in Spanje.

.

4 thoughts on “Loeptijd

  1. Heerlijk! Geeft me zin om ook, poep omhoog, in een bos te loepen. Naar Sterrenmosbos bijvoorbeeld. Of even op bezoek gaan in een holletje onder een oude knoestige eikenboom…Je woorden en beelden zijn om van te snoepen.

    Like

  2. Een loep … je hebt de keuze: of de natuur ermee volgen, of de actualiteit ermee volgen, of …
    Uit op een ‘vrolijke’ Paasdagen? Ga dan voor de eerste optie!
    Dankjewel Heidi
    voor zoveel licht(heid).

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s